SZERYF
SKLEP
Wio.
Piwo.
I butelkę.
Za dobre nie jest.
Ale innego nie mamy.
Coś jeszcze?
Godzinę spokoju na wypicie.
Zapchleni włóczędzy zwykle się tutaj nie zatrzymują.
Zbyt szybko się tu umiera.
Sądzisz, że jesteś tak szybki jak my?
Szybszy niż ty będziesz kiedykolwiek.
FRYZJER
Słucham pana?
Golenie i gorąca kąpiel.
Dziewięćdziesiąt centów.
Gotówką.
Zazwyczaj przyjmuję zapłatę z góry.
Ale diabli tam.
Teraz czy później, co za różnica?
Proszę.
Woda kolońska za dodatkowe 10 centów?
Liliowa. Damy za nią przepadają.
Do równego dolara? Nie.
Tak.
Na Mojżesza.
Zapraszam, panowie.
Zaraz skończę. Proszę sobie usiąść.
Nie lubisz naszego towarzystwa?
Co z tobą?
Do ciebie mówię, kupo świńskiego łajna.
To gówno chyba mu uszy zatkało.
Nie wiem, co śmierdzi bardziej, on czy ten szajs w butelce.
Jak pan mówił, że się nazywa?
Nie mówiłem.
Faktycznie, nie mówił pan.
Uważaj, gdzie leziesz.
Zniszczyłeś mi sukienkę.
- Na co to było? - Co?
Jak chciałaś się zaprzyjaźnić, to trzeba było powiedzieć.
Zaprzyjaźnić?
Byłbyś niczego sobie, gdybyś nie wyglądał tak żałośnie.
Zaczekaj. Jeszcze nie skończyłam.
Z daleka wyglądasz niemal jak człowiek.
Ale z bliska już nie za bardzo.
Za zdrowie nóżek. Operujesz nimi równie niezdarnie co językiem.
Wiesz, czym jesteś?
Śmieciem.
Typem o manierach kozła, dodającym sobie animuszu gorzałą.
To tobie przydałaby się lekcja dobrych manier.
Nie od ciebie, pijaku.
Puszczaj!
Zostaw!
Puszczaj!
Zostaw mnie!
Ratunku!
Co robisz?
Co ty robisz?
Mój koń.
Pokój.
Wpisze się pan?
Błagam, niech ktoś mi pomoże.
Bądźcie przeklęci.
- Dobrze pan spał? - Tak.
Czy zostanie pan na kolejną noc?
- Dam ci znać. - Oczywiście.
Dobry.
Ja w sprawie zaległej kąpieli.
Już szykuję panu gorącą kąpiel.
Mordechaj, nalej do wanny gorącej wody.
Ten pan chce się wykąpać.
Ubranie może pan powiesić na kołku.
Panna Peekins robi niezłe... Przepraszam.
Tędy, proszę pana.
Mordechaj może je zabrać do pralni,
kiedy będzie się pan kąpał.
Panna Peekins może je wygotować.
Mendy w gaciach traktuje ługiem. Koniec ze swędzeniem.
Lej wodę, Mordechaj, bo wystygnie.
Kąpiel ma być przyjemna.
Chciałem z panem porozmawiać.
Wezmę sobie zatem stołek i pogadamy.
Jeśli nie ma pan nic przeciwko.
Chodzi o Billy'ego Bordersa.
Nie znam.
I już pan nie pozna, wczoraj go pan zastrzelił.
Jego, Ike'a Sharpa i Freda Morrisa.
Tak się nazywali, gdyby chciał pan wiedzieć.
Nie interesuje mnie to, szeryfie.
Nie ma co się dziwić.
Billy raczej nie był tu kochany.
Kiepski miał charakter.
Był typem spod ciemnej gwiazdy.
Czyli mnie nie oskarżycie, tak?
Wybaczone, zapomniane.
Takie mamy motto.
Ty parszywy draniu!
Zabiję cię!
Do licha, Callie!
Cholera!
Zabieraj łapy, grubasie!
Przestań...
Powiedz mu, że byłbym wdzięczny,
gdyby pogadał ze mną przed wyjazdem.
- Niech cię cholera! - Zabiję cię!
Ciekawe czemu dopiero teraz się wkurzyła.
Może dlatego, że nie wrócił pan po więcej?
Nie mamy wyboru.
Nie ma już czasu, by posłać po pomoc,
a z szeryfa taki pożytek jak z cycków u knura.
Przepraszam za spóźnienie. Coś się wydarzyło?
Burmistrz właśnie przemawiał.
Stacey Bridges i bracia Carlin
wychodzą dziś z więzienia.
Przyjadą tu?
Podobno taki mają plan.
I zapewne będą się go trzymać.
Może zeszli już ze złej drogi.
Dobrze pan wie, pastorze, że zrównają to miasto z ziemią.
Rozmawiamy o tym, jak ich powstrzymać.
Trzeba szybko znaleźć sposób.
Sumienie nie pozwala mi brać udziału
w wynajmowaniu rewolwerowca.
To może sam pastor spróbuje stawić im czoła?
Jestem tylko prostym sługą bożym.
Pora stać się kimś więcej.
Borders, Morris i Short byli rewolwerowcami
wynajętymi przez kopalnię w Lago.
Mieli chronić interesy nasze oraz miasta,
które sąjednym i tym samym.
Przez cały rok żłopali tylko piwo i zgrywali twardzieli.
Zanim naprawdę stali się potrzebni,
dali się zastrzelić.
Jeśli masz jakiś pomysł, chętnie posłuchamy.
A jak nie, zabieraj swoje sumienie i idź, bo my myślimy tu, jak ocalić ci tyłek.
A niech to. Jak ten czas leci, co?
Dziecko panny Peekins kiepsko się czuje. Obiecałem jej, że...
Panowie wybaczą.
Rozważaliśmy wynajęcie rewolwerowca.
Nic o nim nie wiemy.
Naszych cwaniaków załatwił równie łatwo, jak Grant zdobył Vicksburg.
Miał broń ukrytą na kolanach.
Trzy strzały - trzy trupy. Jeden dostał między oczy.
W życiu nie widziałem, by ktoś tak dobrze strzelał.
On nam tylko przysporzy kłopotów!
Nic o nim nie wiemy.
Kto to? Skąd pochodzi?
Masz naszą zgodę, by iść i go o to zapytać.
Chociaż trzej ostatni nieciekawie na tym wyszli.
Wypuść mnie!
Zostaw mnie, draniu! Puszczaj, grubasie!
Puszczaj mnie!
Ty tłusty wieprzu!
Spokojnie. Co tu się dzieje?
Rozmawiałem z tym nieznajomym,
a ona nagle zaczęła strzelać.
Spokojnie, Sam.
Pozwolicie, by uszło mu to na sucho?
- Trochę cierpliwości. - Cierpliwości?
Kiedy trafi ci się mężczyzna, który lubi po swojemu,
musisz mu pozwolić, póki nie przekroczy granicy.
A gdzie niby jest ta granica?
Brutalny gwałt w biały dzień nie jest w tym mieście przestępstwem?
Stawka jest zbyt wysoka. Nie pora na histerie.
Histerie?
Pamiętam czyjąś nocną histerię całkiem niedawno temu.
Zamilcz, Callie!
Zabierz ją stąd, Morgan.
- Zobaczymy się później. - Tak.
Nie, dopóki ten sukinsyn ciągle żyje!
W tym mieście nie ma już prawdziwych mężczyzn!
Wszystkim wam brakuje jaj!
Ale...
Dlaczego nie?
Bo nie jestem rewolwerowcem.
Chyba coś się panu poplątało.
Zresztą, nic nie mam do tamtych ludzi.
Kim oni są?
Stacey Bridges i jego kuzyni, bracia Carlin,
pracowali dla kopalni.
Byli wynajętymi zbirami.
Tak jak ci trzej, których wczoraj załatwiłeś.
Pilnowali nam porządku.
I dobrze im to szło.
Aż w końcu sodówka uderzyła im do głowy.
Zaczęli wszystkimi pomiatać, trząść miasteczkiem, musieliśmy więc...
Co musieliście?
Zamknąć ich.
Sam założyłem im kajdany.
Nie będziesz już jadł szarlotki?
Opowiem, jak to było, przyjacielu.
Z biura kopalni ukradli sztabkę złota
i schowali ją pod podłogą chałupy, w której mieszkali.
To trochę nieroztropne.
Kto zostawia na widoku sztabki złota?
Ciekawe, że to mówisz.
Stacey cały czas to powtarzał na procesie.
Twierdził, że go wrobiono.
Myślisz, że to dlatego są na nas wściekli?
- Nie. Coś ci doradzę, szeryfie. - Co?
Kiedy wrócą do miasta, zakuj ich od razu ponownie w kajdany.
- Ja? - Tak.
Czy wspomniałem,
że gdy robiłem to za pierwszym razem, to byli nieprzytomni?
Żaden ze mnie stróż prawa.
Po prostu dali mi tę gwiazdę,
gdy zabito młodego szeryfa Duncana.
Wybatożyli go na śmierć dokładnie na tej ulicy.
To było coś okropnego.
Kto chciałby zrobić coś takiego?
Nie mam pojęcia. To nie byli ludzie z tego miasta.
Skąd wiesz?
Bo to dobre miasto i mieszkająw nim dobrzy ludzie.
Naprawdę bardzo byśmy chcieli, żebyś nam pomógł w rozwiązaniu problemu.
Waszym jedynym problemem jest brak jaj.
Nie potrzebujecie mnie.
Słuchaj no.
Ustawcie tam na dachu paru dobrych strzelców.
Kilku ze strzelbami za tymi workami z ziarnem.
Dodatkowych na tym dachu. Obserwatora na wieży.
Może być też strzelec. I dacie radę.
Zorganizować taką zasadzkę?
Nie stać nas.
Nawet nie wiem, czy w ogóle lubię tę mieścinę.
To bogobojne miasteczko z bogobojnymi mieszkańcami.
Jak ich lubicie, to ich ocalcie.
A gdybyśmy zaoferowali ci wszystko, co byś chciał?
Wszystko?
Nieograniczony rachunek.
Taki, którego nie trzeba spłacać.
Burmistrz chce przez to powiedzieć,
że miałbyś całkowicie wolną rękę.
- Wszystko, co zechcę? - Śmiało, proszę bardzo.
Bierz, co chcesz.
Wszystko, co tu jest.
Załatwimy ci wszystko, co będziemy w stanie.
Nawet małą Indiankę lub Meksykankę,
by ci grzała w nocy łóżko.
Hej, wy!
Nie dotykać koców, jeśli ich nie kupujecie.
I pilnuj bachorów. Cholerne dzikusy.
A co do tej zasadzki,
wszyscy w mieście są, mniej więcej, do twojej dyspozycji.
Masz.
Nie, nie.
Powiedz, że może zabrać.
Możesz zabrać.
Cokolwiek zechcę?
Pasują?
Mogą być. Wezmę.
Trzy pary ręcznie szytych butów
i pas ze srebrną klamrą.
Policzmy, pięć plus dwa, dziewięć w pamięci,
- razem wyjdzie... - Zero dolarów.
No już.
Chciałbym wszystkim postawić kolejkę.
Tak jest. Kolejka dla wszystkich.
Ten pan stawia wszystkim kolejkę.
Ja też jedno zamówiłem. Dostanę kufelek?
Dostaniesz. Już nalewam.
Masz.
Kolejka dla wszystkich w barze. Czy coś jeszcze?
Sobie też nalej.
Dziękuję bardzo. Wezmę cygaro.
Zapalę później.
Wliczając cygaro, płaci pan 8,50 $.
Nic nie płaci, Lutie.
Byłeś na spotkaniu. Dostaje wszystko, co chce.
- Byłeś za. - Nie wiedziałem, że będzie pił za darmo.
Każdy coś od siebie daje, prawda?
Prawda.
Najwyższa pora, by miasteczko miało nowego szeryfa.
Ja? Szeryfem? Jestem szeryfem.
Wybacz, Sam.
Zabawną miałeś minę, kiedy przypiął gwiazdę karłowi.
Nie jestem już karłem, tylko szeryfem.
- Oraz burmistrzem. - I burmistrzem.
- Jakieś obiekcje? - Żadnych.
Jestem burmistrzem i szeryfem.
Koniec z "Mordechaj, przynieś wody.
"Mordechaj, zbierz pranie. Posprzątaj bałagan".
Do diaska! Ogłoszę święto.
Do diaska!
Chwileczkę.
Szeryf powinien chyba mieć broń.
Taki rozmiar może być?
Nie, chcę tamten.
Ten pan dostaje, co tylko chce.
Polecenie pana Drake'a i pana Allena.
Wszyscy w regimencie mają mieć te ładne karabiny.
W jakim regimencie?
Ochotniczej Straży Miasta Lago.
Pierwsze słyszę.
Powinieneś, należysz do niej.
Ty, i ty też, wszyscy.
Za dziesięć minut zbiórka na ulicy.
Wolność.
Bridges, Carlinowie,
nie zapomnijcie waszych biletów do mojego hoteliku.
Bez obaw. Nie są naładowane.
A nasze konie?
Mieliśmy trzy zdrowe konie.
A myśleliście, że co jedliście przez ostatnie pół roku?
Nie zeżarłem własnego konia!
Karmił nas pomyjami.
Pewnie komuś je sprzedał.
- Tak zrobił! - Cicho.
- Tak właśnie zrobił! - Morda.
Kiedy dotrzemy do Lago, dostaniesz konia burmistrza.
Choćby i smażonego.
Kawałek drogi przed nami.
Stary Drake i Allen chyba o nas zapomnieli.
Przypomną sobie.
Oj, przypomną.
No dobra.
Nie chcecie dać się zastrzelić.
Nie chcecie, by spłonęły wasze sklepy i domy.
Nie chcecie, by wasze kobiety zgwałcono. Chcecie, by nic się nie stało.
Ale boicie się coś w tej sprawie zrobić.
Lub nie wiecie jak.
Cholera.
Ognia!
Strzelać!
Nie przypominam sobie,
bym zgadzał się na strzelanie do moich wozów.
Zabawnie będziesz wyglądał z tym nożem wystającym z tyłka.
Strzelać! Z życiem!
Strzelać!
Cel! Pal!
Ty wciąż tutaj?
Nie, właśnie sobie szedłem...
- Za każdym razem tak trafisz? - No pewnie!
No to nie mamy się o co martwić.
To będzie bułka z masłem.
Jedźcie dalej.
Wio.
Jesteście cieślami?
Sí, señor. Naprawiamy.
Możecie zrobić wielkie stoły dla dużej liczby ludzi?
- Jak na kościelnym pikniku. - Właśnie.
Trzeba by użyć kozłów stolarskich i wielkich desek.
Dacie radę do jutra rana?
- Jeśli dostaniemy drewno. - Dostaniecie.
Chodźcie.
- Naprawdę planujesz piknik? - Jakieś obiekcje?
Nie, ale w życiu nie słyszałem czegoś dziwniejszego.
- Nie słyszałeś jeszcze najzabawniejszego. - Czyli?
Ty dostarczasz piwo i whisky.
- Pastorze. - Dzień dobry, bracie Belding.
Pani Lake właśnie o ciebie pytała.
Jak się staruszka miewa?
Wesoła jak szczypiorek na wiosnę. Nie wiem, jak ona to robi.
To wiara daje jej siłę.
Chwalmy Pana za siłę jej wiary.
Przykro mi z powodu stodoły. Termity?
Z moją stodołąwszystko w porządku.
To czemu dwaj Meksykanie ją rozbierają?
Że co?
Co wy wyrabiacie, dranie?
To, co im kazałem.
Rekwirujemy twoją stodołę, Belding.
Jakieś obiekcje?
Wracajcie do pracy.
Możesz mi wyjaśnić, co się tutaj wyprawia?
Ty też możesz pomóc.
Mam pomóc w rozbieraniu własnej stodoły?
Chwila.
On bardziej by nam się przydał,
w zbieraniu przedmiotów, których wciąż nam brakuje.
Jakich przedmiotów? Do czego?
Przeczytaj mu listę, szeryfie.
Potrzebujemy jeszcze 35 prześcieradeł,
pieczonego wołu i 750 litrów czerwonej farby.
Czerwonej farby?
Liczymy, że załatwisz prześcieradła.
- Coś jeszcze? - Owszem.
Ile czasu zajmie ci wyproszenie wszystkich z twojego hotelu?
Co?
Ile zajmie jego opróżnienie?
Nie mogę tak po prostu...
Mieszka w nim osiem osób.
Gdzie się podzieją?
Gdzieś.
Nie wchodzi się do cudzego obozowiska i...
Co się dzieje?
No, Stacey, chyba mamy trzy świeże konie.
Czekaj.
Ten ma niezłe ciuchy.
Szybciej!
Ognia! Strzelać!
Dalej!
Strzelajcie!
Strzelać!
Ognia!
- Jakiś postęp? - Mały.
Rozmawialiśmy właśnie z Lew, że to była chyba pochopna decyzja.
Jak to?
Może nie potrzebujemy pomocy kogoś z zewnątrz.
Może w ogóle nie ma żadnego problemu.
Każdy wysłany za kraty
odgrażał się zemstą.
Ale zastanów się.
Czy którykolwiek faktycznie wrócił?
Nie przypominam sobie.
Chcesz się pozbyć tego rewolwerowca, czy tak?
Musimy, Dave, zanim będzie za późno.
Kpiny sobie tu urządza.
Mianował karła szeryfem.
Wyrzucił mi klientów z hotelu.
Połowa kobiet w mieście zszywa prześcieradła.
Moje prześcieradła!
Meksykanie budująwielkie piknikowe stoły.
Lutie Naylor piecze całego wołu.
To jakiś piknik.
W naszym własnym mieście.
- Jak dla mnie, brzmi nieźle. - Jak to?
Wszystko robi otwarcie,
żebyśmy mogli zobaczyć.
Nie rozumiesz?
To wszystko na próżno.
Cała trójka leży pewnie teraz pijana wjakimś burdelu w Nogales.
O tym przekonamy się w ciągu najbliższych 24 godzin.
Zniesiemy go jeszcze przez ten jeden dzień.
Nie zgadzam się.
Panoszy się, skłóca mieszkańców.
O co chodzi, Morgan? Z kimś wyjątkowym się pokłóciłeś?
- Mówjaśniej, Drake. - Nie muszę.
Nie dam zniszczyć miasta,
bo jakaś blond dziwka wyrzuciła cię z łóżka.
Uważaj, co mówisz.
Będę mówił, co chcę!
Dopóki jestem szefem kopalni, będę mówił, co mi się podoba.
Czasem siebie posłuchaj.
Co jest, Morgan?
Nie masz uczciwego udziału w zyskach?
Nie chodzi o zysk.
Cały ten interes zszedł na psy
od czasu tej ugody z dawnym szeryfem Duncanem.
Dobrze wiesz, że nie mieliśmy wyboru.
- Akurat! - Chwilunia...
Największym błędem było zatrudnienie Duncana,
- a zatrudniłeś go ty sam. - Ja sam?
- Cicho. Możemy sobie ufać. - Proszę was...
Całe miasteczko przyłożyło do tego rękę.
Myślicie, że dlaczego Stacey Bridges i Carlinowie
do tej pory nie puścili pary z gęby?
Z tego samego powodu, co każdy mieszkaniec.
Zawiśnie jeden, zawiśniemy wszyscy.
Siedź cicho i daj sobie na wstrzymanie.
Rewolwerowiec zostaje, póki ja tak chcę. Zrozumiano?
On ma rację.
Nieznajomy podburza przeciwko sobie mieszkańców.
Po tylu latach mam się wynosić?
To on!
Tutaj.
Bagaże na wóz.
Połóżcie bagaże na wóz. Tutaj.
Co tu się dzieje?
A na co to wygląda, pastorze?
Opróżniają mój hotel.
Płacących gości wyrzucają na ulicę,
żeby zrobić miejsce dla naszego anioła stróża.
Przeważnie lubi być sam.
Widzisz, kto tu teraz rządzi?
On siedzi tam, panie Belding.
Jak coś się panu nie podoba,
proszę iść i mu o tym powiedzieć.
Mordechaj,
ktoś ci kiedyś nadepnie na kark, padalcu,
będziesz wtedy tylko zgniecionym gadem.
Posłuchaj, bracie.
Nie możesz wyrzucać tych ludzi w nocy.
To nieludzkie!
Nie jestem twoim bratem.
W oczach Pana wszyscy jesteśmy braćmi.
Wszyscy ci ludzie to twoi bracia i siostry?
Oczywiście.
To nie będziesz miał nic przeciwko, jak zatrzymają się u ciebie.
Szybciej, ludzie! Bagaże tutaj.
Przyjaciele, nie obawiajcie się.
Znajdziecie schronienie w naszych własnych domach.
I nie zapłacicie więcej niż typową stawkę za noc.
Zapłaciłam! To śmieszne.
Pokój dla mnie gotowy?
Dwa połączone pokoje, najlepsze w hotelu.
Jeden do przyjmowania gości,
jeden do spania.
Jeśli sumienie na spanie ci pozwoli.
Zasypiam bez problemu.
Czyżby?
Chcesz mi wtedy potowarzyszyć?
Powiedz pani Belding, że na kolacji będą dwie osoby.
Kurczaka lubię pieczonego.
Coś jeszcze?
Butelkę najlepszego wina.
Nie będzie tu wiecznie, ty mały...
Szeryfie.
Błagam, niech ktoś mi pomoże.
Co robisz?
- Trzeba ich powstrzymać! - Nie.
Puszczaj!
Bądźcie przeklęci.
HOTEL BELDINGA
Jak tu wszedłeś?
Zmarnowałaś już swoją szansę.
To boli. Czego chcesz?
Miłego kobiecego towarzystwa na kolacji.
- Wiesz, czym jesteś? - Czym?
Zwierzęciem.
Sama prowokujesz.
Nie skorzystam, nie jadam z psami.
Mogłabyś, jeśli pies przewodzi watasze.
- Daj mi pół godziny na przygotowanie. - Już jesteś gotowa.
Mogę bardziej.
Pół godziny.
Tak naprawdę to jem jak ptaszek.
Mam.
Stary drań Hobart trzymał to w skrytce pod sklepem.
- Zobacz. - Prosto z Francji.
Odkorkujesz?
Jakieś specjalne życzenia odnośnie deseru?
Nie, deserjuż sam sobie sprawiłem.
Do naprawy trzeba kowala lub weterynarza. A może i obu.
Tutaj ich nie znajdziemy.
Coś ci powiem, Stace.
Za bardzo forsujemy konie.
Każdy z tych koni mógł okuleć.
Do diabła, sam czuję się kulawy po roku przerwy od jeżdżenia.
Cicho, Cole.
Może powinniśmy zostawić ciebie tutaj razem z koniem.
Tak sobie tylko gadałem.
Może jechać ze mną, dopóki kogoś nie spotkamy.
Wszystkim nam przydadzą się świeże konie.
Dobra! Nie marudź już.
Musimy pamiętać o jednym.
Jak tylko znajdą tamte ciała,
zaczną nas szukać.
Zanim ruszymy w drogę, Lago zapłaci mi za rok
wyjęty z życiorysu.
Co chcesz im zrabować?
Niektórym życie.
Późno już, Mordechaj.
...nierząd i grzechy cielesne.
Właśnie coś takiego odbywa się teraz pod moim dachem.
Nieznajomy zawłaszczył sobie mój hotel,
a uczciwie płacących klientów wyrzucił nocą na ulicę.
Czemu go nie powstrzymałeś, Lewis? Przecież masz broń.
Zamknij gębę, Sam.
Mamy dość opłacania nieudacznika!
- Nie mów tak do mnie! - Panowie!
Proszę! Spójrzcie na nas.
Na to, co się z nami dzieje.
Pastor ma rację.
Przez nieznajomego zaczęliśmy sobie skakać do gardeł.
Panoszy się jak król!
Wszystkim wam zamydlił oczy!
Ten idiotyczny piknik. 750 litrów krwiście czerwonej farby.
Równie dobrze sam diabeł mógłby przyjechać do Lago.
Witamy w Lago, sukinsynu.
Uciekajmy!
Już są, ojcze!
Przepraszam.
Morg!
Gdzie idziesz? Morg, zabierz mnie ze sobą!
Lepiej mnie ze sobą zabierz.
Dokąd jedziesz, Morg? Morg!
Nie zostawiaj mnie tutaj! On mnie zabije!
Puszczaj, kobieto!
O nie.
Mój piękny hotel. A obiecali mi, że...
Ruina.
Koniec.
Sklepowi nic się nie stało.
Miej oko na złodziejaszków.
Odpowiadasz za towar, szeryfie.
- Nie jestem twoim szeryfem. - Ty!
Potrzebuję jednej, dwóch... Dwóch na górze.
Cztery trumny od ciebie,
a od ciebie łopaty, żeby ci tutaj mogli kopać.
Cóż, myślałem, że może...
- W tej chwili. - Tak. Jasne.
Byłeś tu? Widziałeś kogoś?
Ktoś zostawił otwarte drzwi i przypałętały się zbłąkane psy.
No tak...
- Idź po łopatę. - Dobrze.
Mam nadzieję, że nie winisz nas za głupotę Morgana Allena.
Pozostali szanują zawartą z tobą umowę.
Nie wiem, czy ja dalej szanuję ich.
Może mały dodatek cię udobrucha.
- Jak mały? - 500 $ za głowę.
- 500 $ za ucho? - Zgoda.
3000 dolarów?
Obiecałeś sukinsynowi trzy tysiące po tym, co zrobił z moim hotelem?
Obietnica to jedno, a jej dotrzymanie drugie.
Może go ubiją.
Wy też możecie chwycić za łopaty.
Wiedziałam, że jesteś okrutny, ale nie wiedziałam, jak daleko się posuniesz.
Wciąż tego nie wiesz.
Dla ciebie to nie ma znaczenia.
Nie wiem, gdzie będziesz spał. Wszędzie są ciała.
Wszystkie pokoje zniszczone, z wyjątkiem naszego.
Zaczekaj no chwilę.
O nie.
Nie, nie.
Puść mnie! Lewis!
Lewis, nie stój tak!
Puszczaj!
Przestań! Nie potrzebujesz mnie.
Puść mnie!
Puszczaj!
- Co z nimi zrobisz? - Będę się bronić.
Przed czym?
Wszyscy wiedzą, co zrobiłeś Callie Travers.
- Co zrobiłem? - Wtedy, w stodole.
O ile sobie przypominam, podobało się jej.
Mogę ci obiecać, że mnie nie będzie.
- Schlebiasz sobie, paniusiu. - Ja? Sobie?
Chętnie bym cię wziął w obroty, ale człowiek musi kiedyś odpocząć.
W obroty?
Wpadnij za pół godziny,
zobaczymy, co da się zrobić.
Ty śmierdząca szujo, sukin...
Słyszałeś kiedyś o Jimie Duncanie?
O wielu rzeczach słyszałem. A co?
Był tu szeryfem.
Leży teraz w nieoznaczonym grobie.
Podobno zmarli nie zaznają spokoju w takich mogiłach.
Wierzysz w to?
- Myślisz, że mnie to obchodzi? - Nie wiem.
To przez niego to miasto lęka się nieznajomych.
Chciałam cię ostrzec. Zabawne.
Co w tym zabawnego?
Zadajesz mi to pytanie w wysadzonym przez siebie hotelu i 7 trupami na koncie?
Wpadłem tylko na butelkę whisky
i gorącą kąpiel.
Skoro tak twierdzisz.
Nie wierzysz mi?
Jak dla mnie, możesz mówić, co chcesz.
Uważaj na siebie.
Ludzie się ciebie boją, a to niebezpieczne.
Ludzie boją się, bo wiedzą,
kim tak naprawdę są.
Może powinniśmy oznaczyć jakoś grób?
Sam?
Nie widzę potrzeby.
I tak nikt nie będzie po nich płakał.
- Wiesz, co robić. - Tak jest, proszę pana.
Dobra!
Każdy łapie za pędzel i do dzieła.
Mamy wszystko pomalować?
Wszystko.
- Ale kościoła chyba nie. - Kościół przede wszystkim.
Skoro tak mówisz, pomaluję,
ale po wszystkim to miasteczko będzie wyglądać jak piekło.
PIEKŁO
Witaj, Lewis.
Chcę, byś poszła ze mną na to spotkanie. To bardzo ważne.
Nie.
Ani teraz, ani nigdy.
To wciąż twoi sąsiedzi!
Owszem, i mdli mnie na ich widok.
Kryją się za słowami jak "wiara", "pokój", "zaufanie".
To dobre słowa.
Za nimi ukryliśmy morderstwo.
Nic nie rozumiesz, kobieto? Wcale tego nie chcieliśmy.
Duncan dowiedział się, że kopalnia jest na państwowej ziemi.
Taki mały detal, a zawziął się, by nas aresztować.
Nie słuchał głosu rozsądku.
To dlatego do tego doszło?
Nie rozumiesz, Sarah? Kopalnia zostałaby zamknięta!
Wiesz, co by się wtedy stało z tym miastem?
Stracilibyśmy wszystko, na co tak pracowaliśmy.
Wszyscy, ty też, żono.
Czasami trzeba zrobić to, co konieczne,
dla dobra ogółu.
To jest cena postępu.
A jaka jest cena za ludzkie życie, Lewis?
Zapytaj o to swoich przyjaciół.
Cholerne sumienie.
Trochę czasu minęło, nim zaczęło ci to wadzić.
Pakuję się i wyjeżdżam, Lewis. Wracać już nie zamierzam.
To Morg Allen, albo to, co z niego zostało.
Co on tutaj robi?
Przyjechał zapłacić nam za odsiadkę, która jemu się należała.
Tylko jeszcze o tym nie wie.
Stacey, pomóż mi.
Moja ręka. Pomocy.
Pomóż.
To ciekawe, Morg.
Pomogłeś im nas wsadzić,
a teraz masz jaja prosić nas o pomoc?
Podziwiam cię.
Zrób coś z moją ręką, Stacey.
Już coś robię, Morg.
Siedzę tu i patrzę, jak wykrwawiasz się na śmierć.
W Lago zaszły zmiany.
Potrzebujesz mnie.
Muszę ci powiedzieć.
Muszę powiedzieć.
Sądząc po twojej ręce, Morg,
nie jesteś już w Lago mile widziany, podobnie jak my.
Chcemy z chłopakami wiedzieć,
jak nam zapłacicie za 12 miesięcy odsiadki
i resztę należności.
- Stacey, na litość boską! - Nie. Na naszą litość.
Jeśli pomożesz nam, pomożesz i sobie.
Podaj kombinację do sejfu, który masz
na tyłach biura.
Zakradnę się tam po cichutku z chłopakami,
weźmiemy co nasze, a tobie przyniesiemy resztę.
Albo zostawimy w sejfie, jak wolisz.
Najpierw oczywiście opatrzymy ci ranę,
zaniesiemy do cienia i wręczymy bukłaczek pełen wody.
Jesteś cholernym sukinsynem.
Pewnie masz rację.
Podaj kombinację, Morg.
Nie dałbym ci kombinacji i do samych bram piekieł.
Kurde!
Trochę w nim jednak krwi zostało.
Dwie laski dynamitu załatwią sprawę sejfu.
Nie potrzebujemy go.
- Dan, dostałeś? - Nie wiem.
Nie sądzę.
Prawie mi nogę odstrzelił!
- Kto to jest, do diabła? - Pewnie Dave Drake.
W coś ty trafił?
- Strzelajcie, do cholery! - Odstrzelił mi ucho!
Bawi się z nami.
Odstrzelił mi ucho!
Ciesz się, że nie odstrzelił łba. Kryj się!
To ty, Dave?
Wyłaź! Dogadamy się!
Morg i tak by się wykrwawił!
Zakończyłem tylko jego cierpienia.
Zabiję cię!
Zabiję cię, ty sukinsynu!
Złaź, draniu! Serce ci wytnę!
Chodźmy na górę, Stacey. Może został dynamit.
Dorwę go. Dorwę, ktokolwiek to był.
Zabiję każdego w Lago!
Goście już sąw drodze, zbierz ludzi.
Zrozumiałem, proszę pana! Wywieszamy napis!
Szybciej! Już tu jadą!
Ruchy! Z życiem!
Idź na wieżę.
Zobaczysz tuman kurzu, dzwoń.
- To na pewno wystarczy? - Na pewno.
Wrócił! Już tu jest! Pora się przygotować.
Co z wami? Poczekajcie, aż ich załatwimy.
Pif, paf!
Chyba jesteśmy oczekiwani na zewnątrz.
Oby ten strzelec był coś wart.
Bez obaw. Poradzi sobie.
Idziemy.
- Señor, też możemy iść na piknik? - Nie.
Dopilnuj, żeby wszyscy byli gotowi.
Nie powinniśmy już iść?
- Jeszcze mamy czas. - Oni tu będąw każdej chwili.
- Sam ma rację. Czas na nas. - Tak.
A co potem?
Gdy już będzie po wszystkim?
Co wtedy zrobimy?
Będziecie z tym żyć.
A ty gdzie będziesz? Oddasz strzał jako pierwszy?
Najpierw załatwisz Staceya Bridgesa?
A może sam dorwiesz całą trójkę?
- Kiedy dasz nam sygnał? - Wcale. Ty to zrobisz.
Starcy, zmykajcie stąd!
Zbliżają się!
WITAJCIE W DOMU, CHŁOPCY
No dalej!
Ognia!
Strzelaj.
Nie zabijaj mnie!
Przyjęcie?
Przyjęcie powitalne?
No to zdrowie.
Daj drugą.
Dawaj!
Przyjęcie skończone.
- Stace! - Puszczaj!
Patrz, co znalazłem w krzakach.
Zobacz tylko!
Zawsze pragnęłam tylko ciebie, Stacey.
To dlatego Morg Allen cię nienawidził.
Wiedział, jak bardzo cię kocham.
Jasne, pewnie wypłakiwałaś sobie oczy,
kiedy myślałaś o mnie, gnijącym w ciupie.
Tak! Tak naprawdę było!
Teraz widzę, jak było.
Leżałaś w łóżku Morga Allena i gziłaś się z nim taka zapłakana.
Nie!
Daj butelkę.
- Cole, przygotuj konie. - Jasne.
Stacey. Zabierzesz mnie ze sobą, prawda?
Lepszą niż ty znajdę w tanim burdelu.
- Ty wciąż tutaj? - Żebyś wiedział.
Chcę wiedzieć, jakie sukinsyny nas zaatakowały.
Chciałbym wiedzieć.
Zaraz się tego dowiemy.
Ktoś ty?
Nie bij mnie.
Błagam, nie bij!
Proszę cię.
Przestań, błagam!
Proszę, nie bij mnie!
- Zwiewajmy stąd, Stacey. - Zamknij się.
Wszyscy na zewnątrz!
Wyłazić!
No już!
Wyłazić!
Szybko!
Szybciej.
Ruchy!
Szybciej!
Ruszać się!
Ruszać!
No już!
Zatrzymać się! Stać!
- Dynamit! - Dynamit!
Stacey, konie przepadły.
No już!
Pomocy.
Kim ty jesteś?
Kim?
Już prawie skończyłem.
Nigdy nie poznałem twojego imienia.
Poznałeś.
Trzymaj się.
Tak jest, proszę pana.
SZERYF JIM DUNCAN NIECH SPOCZYWA W POKOJU